Siwarên li pişt derî hespên xwe digeriyan

siwarên li pişt derî hespên xwe digeriyan

nêrgiza li mêrga dermalê berê xwe dabû tavê:

 
I. tarîstang bû, kevirek ji kuncika dîwêr qêrîya:
 
  go, hûn dibînin, haho hawar haho, bêdengî!
   li qadê, di nava gulan da pêşî hespan dikujin!
  go, navê hespê şêxê min derwêş e, bêdengî!
 
 
li hêvîya mexsed û mirazê xwe me, netemire. –
 
II. bayên gêlî, hespên reşkilkirî, hûn li ku man?
 
   pûşper bû, rengê mexmel bû zeman, têk çû!
    xewn têk çûn û hesp, berê wan ketibû bajêr
   digotin û dihatin, ji ber û xalîçeyan diniziliyan.
 

Kulîlka li mala bavê min ji vî zemanî nebû

Kulîlka li mala bavê min ji vî zemanî nebû

Ez ê vegerim, digot, kulîlka li mala bavê min.
 
Dibêje: ez ji baxê îremê me, koll û kavil, an jî
ji bêhna royê me ez, li ber pacê, her sibe, zer.
 
Hûn stranên xwe bibêjin, digot, ez ê vegerim.
 
Dibêje: bi awayekî ev bang e, an jî xewn e ez
dibînim, şev nîvê şevê li malekê, li sînor, reş.
 
Ez ê vegerim, digot, kulîlka li mala bavê min.

di dîrokê da leyla hene: ron - serfiraz e leyla

di dîrokê da leyla hene: ron – serfiraz e leyla
 
li wir sekinî ye, şefeqa korr, bexda! ji ra bibêjin,
      kanê çelenga me leyla?
 
leyla, bo xwedê, bêje! tu berxa kîjan çiyayê yî?
      leyla, xewna te şîn e, şîn!
 
were, serê xwe dane ser çokê dîya xwe, ez ê bi
      gulîyên te alekê çêkim ji te ra!* -
 
di dîrokê da leyla hene: ron – serfiraz e leyla.
 

*devkî. belav bûye. wisa dibêjin.