kevir

kevir
 
girover î – te dibînim nabînim tu li wir î, tenê yî, na ne tenê yî
     hevalbendê dîroka me ya rojane yî, her roj.
 
bêzar î – xwezî ez jî mîna te kevirek bûma, bi nexş bi hêma, li
           wî diwar î.
 
rengê te ji bejê hestî ye kevirê, îro berfê te pêçaye.

mcmxcı

 mcmxcı

min xewnek hebû, ji sêrî bigire hata binî xwîn, sor!
   
    min xewnek hebû, gelî hevalan, min xewnek!
    germ, di kefa destê min da, mîna agirpijek bi
    serê xwe, dikeliya ha dikeliya ji kûr va! xewn!
 
de bêjin, ka kê we yê xewna min şîrove bike niha?

Paşê, paşê te dibînim, navê te diguhere li vir

 Paşê, paşê te dibînim, navê te diguhere li vir
 
Piçek Ciwan piçek jî Cohen, tu bibêje, lîrelîre!
 
Çîrokeke berê me ez, ji xewna spîndarekî têm.
Ey hespê ku ez li ber deriyê çiyê pêrgî hatim!
Bireşîne bijîyê xwe, bibeze çardeşevê, bigihîje
                        wê bîra korr û bibêjê:
 
          Ka ew sosina li hewşê?
Ya ku min û bayê pê ra hevaltî dikir / li dorê
dizivirîn em – mîna dînê dinyayê.
 
Mıj di paşila dîclê da mit bûye, ez çavên xwe
vedikim li ber tava elindê, xeber ji min ra tên
xeber! Dibêjin, di bin siya spîndarekî, gihiştî-
                 ye mirazê xwe sosina li hewşê.
 
Piçek Ciwan piçek jî Cohen, tu bibêje, lîrelîre!
 

di dîrokê da leyla hene: ron - serfiraz e leyla

di dîrokê da leyla hene: ron – serfiraz e leyla
 
li wir sekinî ye, şefeqa korr, bexda! ji ra bibêjin,
      kanê çelenga me leyla?
 
leyla, bo xwedê, bêje! tu berxa kîjan çiyayê yî?
      leyla, xewna te şîn e, şîn!
 
were, serê xwe dane ser çokê dîya xwe, ez ê bi
      gulîyên te alekê çêkim ji te ra!* -
 
di dîrokê da leyla hene: ron – serfiraz e leyla.
 

*devkî. belav bûye. wisa dibêjin.

di dîrokê da cemîle hene: ron - serbixwe ye cemîle

 

di dîrokê da cemîle hene: ron – serbixwe ye cemîle
 
go, çi li dora xwe dizivirin! va, li wir e qart hadaşt;
de herin! -ka kê berx e kê beran e- em bibînin, de! –
 
binefşek, bêhn bi bêhn belav dibe, pejal pejal mor;
di nava çolê da stêrkeka sayî, el berberî, bûhayrad.
 
di dîrokê da cemîle hene: ron – serbixwe ye cemîle.

bibihîzin, digotin, em li ser rêya vegerê ne

bibihîzin, digotin, em li ser rêya vegerê ne

 
   bibihîzin, digotin, em li ser rêya vegerê ne:
 
bibezin bibezin ey hespên çiyayên heftreng:
binêrin û vî alî da werin hespên ksenophon!
           em ê konên xwe li vira vedin.
 
digotin, dê, bav, hezkirî: em zû da li vir in, zû!
sond dixwarin, şahid e, ev roja li ser serê me.–
 
ey rengên esmanê min, bayên çiyê û kulîlkê!
                                         bibêjin,
   niha, ev xewna kê ye ku em tê da dimeşin? 

Jerusalem jerusalem veng veng pê pê elfesya di/kete bajêr

Jerusalem jerusalem veng veng pê pê elfesya di/kete bajêr

            Ka / ji min ra behsa xewna xwe bike / Sibylla
Sûretê te bûye spîqelqaş, mîna hîvê, tazî. Sibylla, tu kê ditirsî?
(jerusalem jerusalem veng veng pê pê elfesya di/kete bajêr)
Rihê te agir e, dikele, tu delalîya xwe dinêrî mexmer mexmer:
                                                         Jerusalem!
 
Kulîlk î, kevin, kenanî. (vê qasê nêçîrvanê te ez im - bibihîze.)
(jerusalem jerusalem veng veng pê pê elfesya di/kete bajêr)
Gevez; gulpegulpa dilê te ye niha, Sibylla, li ber derî çi difikirî? 
                            Jerusalem!
 
Ey şarê zer – tu dikevî – te hemêz dikin, egalreş in – tu dikevî.      
(jerusalem jerusalem veng veng pê pê elfesya di/kete bajêr)
Hilde, Sibylla, bira hespên min bi te ra bin, bifirîne ji dûrîyê ra.–

xewna li ber deriyê hewşa jacqueline roqueê

 

xewna li ber deriyê hewşa jacqueline roqueê

I. 

li ser pişta min tabûtek tengalek, tê da tijî term!
              meşiyam meşiyam meşiyam
li çolê, bi tenê, rê û rê bê rênîş, di bin tavê da.
 
rastî refên çivîkên çoleme hatim; hilgirtibûn (ew)
ewrên baranê, difirîyan ber bi rojhilat, berê wan
                    li warê nêrgizan bûn.

 II.

jacqueline roque, picasso

(destên jacqueline roqueê bi hev ra girêdayî ne:

116 x 88,5cm. li dîwarê min daliqandî ye. rind e.)
 
çik sekinîm, berevajî bû cî - xan, filitîm ji xewnê!

 
III.
tabût: bîra min e korr bû / sînor e, êş û jan in jê
                                         dikişe
çol: kirasê min bû / rizî ye, xwe bi rihê min ve a-
                     landiye
rê: bêguman daristanek bû / dûr e, dimeşim, na-
                                         gihîjimê
tav: dirûnkarekî diltenik bû/dirûnkarekî diltenik
                                         e,
                didirû/t tenêtiyê bi tenêtiyê ve.
                                                                           (…)

imagism and imagism – lê ev helbest li gorî banga imagismê nehatiye nivîsandin

 

imagism and imagism – lê ev helbest li gorî banga imagismê nehatiye nivîsandin

 
va, tên ew hespên ji beriya zayînê mane: li ser piştên wan lejyonên roma-

yê, di destên wan da zagonên mamoste duce, kanto bi kanto dibêjin û tên!
 
digerin ha digerin, şa’irekî, di sedsala bîstan da.

ji min dipirsin, ku ye weston loomis? bi kelecan!
nizanim, nasnakim, dibêjim! berê wana didime
mediterraneoyê, hişê min da pirsên xwerû –ac/dc:
l’m on the highway to hell, ez li ser rêya dojehê
me!- gav bi gav ber bi ezra pound ve dimeşim!

reş in, mîna zagonên duce, reş! lê, ezra, na! şîn.
 
na na, ne fascismo / yê be mijara me, na! bala xwe bidinê, bes bes, em ê
li ser baxê îremê, the middle east, atthis û li ser the waste landê biaxivin!
 
(rê dawî bû, ez li ber deriyê dojehê me)
 
 
 
*nebû. ez ê paşê lê vegerim. belkî.

 

 

 

Dengê Darê

Dengê Darê

bo Seyîdxanê Boyaxçî û Ennio Morriconeyî
 
        Kêr ji zireta gulê ye li vir
         di hişmendiya min da
    nexş û nîgarên bêhndar
             bi gulê ve
               hate vebirîn.
         Heyameka din jî, dîsa
         li hewayê dardakirî ma
             dem û dewran
         navbera du kanîyan da
         dem û dewran
         ax, min rihê xwe jî
             pê ve daliqand.
   Bicivin, werin, xwişk û birayên min
        ên delal, dilore
        — ev banga dengê darê ye —
             îroj şîn e, şîn.