di dîrokê da cemîle hene: ron - serbixwe ye cemîle

 

di dîrokê da cemîle hene: ron – serbixwe ye cemîle
 
go, çi li dora xwe dizivirin! va, li wir e qart hadaşt;
de herin! -ka kê berx e kê beran e- em bibînin, de! –
 
binefşek, bêhn bi bêhn belav dibe, pejal pejal mor;
di nava çolê da stêrkeka sayî, el berberî, bûhayrad.
 
di dîrokê da cemîle hene: ron – serbixwe ye cemîle.

bibihîzin, digotin, em li ser rêya vegerê ne

bibihîzin, digotin, em li ser rêya vegerê ne

 
   bibihîzin, digotin, em li ser rêya vegerê ne:
 
bibezin bibezin ey hespên çiyayên heftreng:
binêrin û vî alî da werin hespên ksenophon!
           em ê konên xwe li vira vedin.
 
digotin, dê, bav, hezkirî: em zû da li vir in, zû!
sond dixwarin, şahid e, ev roja li ser serê me.–
 
ey rengên esmanê min, bayên çiyê û kulîlkê!
                                         bibêjin,
   niha, ev xewna kê ye ku em tê da dimeşin? 

Jerusalem jerusalem veng veng pê pê elfesya di/kete bajêr

Jerusalem jerusalem veng veng pê pê elfesya di/kete bajêr

            Ka / ji min ra behsa xewna xwe bike / Sibylla
Sûretê te bûye spîqelqaş, mîna hîvê, tazî. Sibylla, tu kê ditirsî?
(jerusalem jerusalem veng veng pê pê elfesya di/kete bajêr)
Rihê te agir e, dikele, tu delalîya xwe dinêrî mexmer mexmer:
                                                         Jerusalem!
 
Kulîlk î, kevin, kenanî. (vê qasê nêçîrvanê te ez im - bibihîze.)
(jerusalem jerusalem veng veng pê pê elfesya di/kete bajêr)
Gevez; gulpegulpa dilê te ye niha, Sibylla, li ber derî çi difikirî? 
                            Jerusalem!
 
Ey şarê zer – tu dikevî – te hemêz dikin, egalreş in – tu dikevî.      
(jerusalem jerusalem veng veng pê pê elfesya di/kete bajêr)
Hilde, Sibylla, bira hespên min bi te ra bin, bifirîne ji dûrîyê ra.–