helena li ber devê çêm deriyê xwe li min vekir

helena li ber devê çêm deriyê xwe li min vekir
 
helena li ber devê çêm deriyê xwe li min vedike, rûgeş.
 
bo yê ku tiştek li ser tiştekî nexistiye: ba, bayê gulanê
ye, yanê ev bang e – merivan li ser
           rê û dirban dixe.
 
xweza dixwaze, va ye çivîkên beytik vedigerine hêlîna
xwe, ava çêm kûr kûr dikişe, ewrên asoyên sor li ser
                                   serê me ra derbas dibe.
 
û di orta vê kêlîyê da hilma min her ku diçe dikemile.

 

helbest

 helbest

1. û di pêsîra min da xêlîya delala min heye. şîn.
 
    diçim. berê min ketiye çemê şivankuj, diqêre!
    dîlan e, roja êgir e, hêvîya min in hevalên min.
 
    newaya çiyê yî tu, ax, niştiman ti çi qas rind î.
 
2. helbesta me ye ev, li ber devê çêm tê xwendin.
 
    harehara dilê min e, agir vedije, ez vedijim ey!
    xwe diavêjime pêsîra hevalan, berr î bedew in.
 
    dîlan e, difûre şivankuj, delala min li vir nîn e.

di dîrokê da cemîle hene: ron - serbixwe ye cemîle

 

di dîrokê da cemîle hene: ron – serbixwe ye cemîle
 
go, çi li dora xwe dizivirin! va, li wir e qart hadaşt;
de herin! -ka kê berx e kê beran e- em bibînin, de! –
 
binefşek, bêhn bi bêhn belav dibe, pejal pejal mor;
di nava çolê da stêrkeka sayî, el berberî, bûhayrad.
 
di dîrokê da cemîle hene: ron – serbixwe ye cemîle.

imagism and imagism – lê ev helbest li gorî banga imagismê nehatiye nivîsandin

 

imagism and imagism – lê ev helbest li gorî banga imagismê nehatiye nivîsandin

 
va, tên ew hespên ji beriya zayînê mane: li ser piştên wan lejyonên roma-

yê, di destên wan da zagonên mamoste duce, kanto bi kanto dibêjin û tên!
 
digerin ha digerin, şa’irekî, di sedsala bîstan da.

ji min dipirsin, ku ye weston loomis? bi kelecan!
nizanim, nasnakim, dibêjim! berê wana didime
mediterraneoyê, hişê min da pirsên xwerû –ac/dc:
l’m on the highway to hell, ez li ser rêya dojehê
me!- gav bi gav ber bi ezra pound ve dimeşim!

reş in, mîna zagonên duce, reş! lê, ezra, na! şîn.
 
na na, ne fascismo / yê be mijara me, na! bala xwe bidinê, bes bes, em ê
li ser baxê îremê, the middle east, atthis û li ser the waste landê biaxivin!
 
(rê dawî bû, ez li ber deriyê dojehê me)
 
 
 
*nebû. ez ê paşê lê vegerim. belkî.

 

 

 

Dengê Darê

Dengê Darê

bo Seyîdxanê Boyaxçî û Ennio Morriconeyî
 
        Kêr ji zireta gulê ye li vir
         di hişmendiya min da
    nexş û nîgarên bêhndar
             bi gulê ve
               hate vebirîn.
         Heyameka din jî, dîsa
         li hewayê dardakirî ma
             dem û dewran
         navbera du kanîyan da
         dem û dewran
         ax, min rihê xwe jî
             pê ve daliqand.
   Bicivin, werin, xwişk û birayên min
        ên delal, dilore
        — ev banga dengê darê ye —
             îroj şîn e, şîn.