kevir

kevir
 
girover î – te dibînim nabînim tu li wir î, tenê yî, na ne tenê yî
     hevalbendê dîroka me ya rojane yî, her roj.
 
bêzar î – xwezî ez jî mîna te kevirek bûma, bi nexş bi hêma, li
           wî diwar î.
 
rengê te ji bejê hestî ye kevirê, îro berfê te pêçaye.

mcmxcı

 mcmxcı

min xewnek hebû, ji sêrî bigire hata binî xwîn, sor!
   
    min xewnek hebû, gelî hevalan, min xewnek!
    germ, di kefa destê min da, mîna agirpijek bi
    serê xwe, dikeliya ha dikeliya ji kûr va! xewn!
 
de bêjin, ka kê we yê xewna min şîrove bike niha?

Nîgaş

 

Nîgaş
 
Sivik. Moran bi moran e: dîwanek û xuyangek.  
 
      Hebe tunebe
Sê sed û heftê sal e, dara gûzê li hêvîya mirazê xwe ye.                                             
           Hevalbendê qijika şîn                
                û çiyayê reş e.  
            Bipirsin, em hevsond in, dibêje. –
      Hebe tunebe                  
Sê sed û heftê sal e, dara gûzê li hêvîya mirazê xwe ye.           
         Min jimirî. Dara gûzê dara gûzê du çiqil e.
                                 Qîj.
 
Dara gûzê niha di valahiyê da diheje: ba û zêmarek.