siwarên li pişt derî hespên xwe digeriyan
nêrgiza li mêrga dermalê berê xwe dabû tavê:
I. tarîstang bû, kevirek ji kuncika dîwêr qêrîya:
go, hûn dibînin, haho hawar haho, bêdengî!
li qadê, di nava gulan da pêşî hespan dikujin!
go, navê hespê şêxê min derwêş e, bêdengî!
li hêvîya mexsed û mirazê xwe me, netemire. –
II. bayên gêlî, hespên reşkilkirî, hûn li ku man?
pûşper bû, rengê mexmel bû zeman, têk çû!
xewn têk çûn û hesp, berê wan ketibû bajêr
digotin û dihatin, ji ber û xalîçeyan diniziliyan.
No comments:
Post a Comment