hilmeka dûredirêj e meyrema hêlîna xwe digere

hilmeka dûredirêj e meyrema hêlîna xwe digere
 
1. bazar bû, xwezgînîyê meyremayê hatibûn dîsa!
    li devera kevirê xaç em rastî hev hatin, çîçek bû.
 

2. meyremayê meyremayê ti li van deran çi digerî?
    go ti dibinî – di çavên meyremayê da xem hebû!
   hilmeka dûredirêj e meyrema hêlîna xwe digere.
 

3. ey dengê dara hewrê ey ew hespên avê, xemilî:
    bisekinin, neçin, ez ê rihê xwe radestî we bikim.

Kulîlk vedibûn hêdî hêdî li birca madirê

 

Kulîlk vedibûn hêdî hêdî li birca madirê

                                                     Xewn nebû, na!                    
Şeveqê hêdî hêdî diavêt / di rê da rastî wê qîzê hatim.
                                          Vîyan Vîyan!
              Gur, gur dibû dipekiya.
Porê te, dibêjim, Vîyan! Piltepilt, kê vedigire êvar êvar?
                               Dîtina ku min dît, haho hawar!
Dest û pê min lerizî, reşê qîr bû, bêguman leyla.
 
colên pêz ketibûne rê, awirên kêj dir, fîqîniya şivan bedew bû.
 
Kulîlk vedibûn hêdî hêdî li birca madirê.
                 Xewn nebû, na!
Destê xwe ji xaldî ra vekiri bû / bi vî nan î kim bi vî nan î!
Digot û dilorand.
    Ewqas jî dengşalûr bû.
 
Vîyan Vîyan! Rinda xorê, ka bibêje, tu heyî yî yan na? –

bibihîzin, digotin, em li ser rêya vegerê ne

bibihîzin, digotin, em li ser rêya vegerê ne

 
   bibihîzin, digotin, em li ser rêya vegerê ne:
 
bibezin bibezin ey hespên çiyayên heftreng:
binêrin û vî alî da werin hespên ksenophon!
           em ê konên xwe li vira vedin.
 
digotin, dê, bav, hezkirî: em zû da li vir in, zû!
sond dixwarin, şahid e, ev roja li ser serê me.–
 
ey rengên esmanê min, bayên çiyê û kulîlkê!
                                         bibêjin,
   niha, ev xewna kê ye ku em tê da dimeşin?